Débeda en divisas

Desde principios dos anos oitenta, o Reino de España foi un participante activo dos mercados de capitais internacionais, o que permitiu a diversificación das fontes de financiación e distribución do risco, incrementando ao mesmo tempo a presenza española nos mercados financeiros, onde o Tesoro está considerado un emisor soberano de prestixio e solvencia.

 Actualmente, a financiación en divisas ten un papel complementario á financiación en euros. Un dos seus obxectivos prioritarios, á parte da posible obtención de aforro en custo a través de operacións de arbitraxe, é manter o contacto coa base investidora internacional en bonos do Reino de España, parte da cal non participa aínda de forma habitual nas emisións de Débeda do Estado en euros.

O peso da débeda do Tesoro denominada en divisas na débeda total en circulación sitúase no 3-4%. Adicionalmente, existe un stock de débeda denominada en euros e monedas euro, orixinalmente emitida en moeda estranxeira, pero que, unha vez en vigor a terceira fase da Unión Económica e Monetaria, pasou a ser débeda en moeda nacional. Trátase esencialmente de eurobonos en marcos alemáns e francos franceses, emitidos baixo os procedementos habituais do euromercado. Esta débeda internacional en euros e moedas-euro supón aproximadamente o 6% do total de débeda viva. O seu importe irá diminuíndo conforme se vaian amortizando as operacións vivas, posto que a práctica totalidade das emisións en euros se canalizarán a través do mercado español.

 A composición por moedas da débeda en divisas do Tesoro (antes de swaps) mostra unha preeminencia dos bonos denominados en iéns, seguidos a distancia por dólares, libras e francos suízos, e por instrumentos, destaca o segmento composto por instrumentos negociables: eurobonos e Notas a Medio Prazo, e é menor a participación de préstamos. Os instrumentos a curto prazo, como o papel Comercial e a Liña de Crédito multidivisa, resérvanse para situacións de necesidade de fondos.