Dibisen Z

Laurogeigarren hamarkadaren hasieratik, Espainiako Erreinuak parte hartu du nazioarteko kapitalen merkatuetan; horri esker, finantzaketa-iturriak eta arriskua hedatu egin dira. Halaber, finantza-merkatuetan ere gehiago parte hartu duenez, Altxorra prestigio eta kaudimen handiko jaulkitzaile subiranotzat hartzen da.

Gaur egun, dibisetan egindako finantzaketak eurotan egiten den finantzaketaren betebehar gehigarria du. Horren helburu nagusietariko bat da, arbitraje-eragiketen bidez kostuak aurrezteaz gain, Espainiako Erreinuko bonuetan nazioarteko oinarri inbertitzailearekin harremana mantentzea. Izan ere, nazioarteko inbertitzaileen zati handi batek oraindik ez du Estatuaren Zorraren jaulkipenetan parte hartzen eurotan, modu ohikoan.

Altxorraren zorraren zama, dibisetan izendatutakoa, zirkulazioan dagoen zor guztiaren %3-4koa da. Gainera, eurotan eta euro txanponetan izendatutako zorraren stock bat dago, hasiera batean atzerri-monetan jaulkitakoa, baina Ekonomia eta Diru Batasuneko hirugarren fasea indarrean sartu ondoren, moneta nazionaleko zorra bihurtu dena. Batez ere Alemaniako markoetan eta Frantziako frankoetan dauden eurobonuak dira, euromerkatuaren ohiko prozeduren bidez jaulkitakoak. Eurotan eta euro-monetatan dagoen nazioarteko zor hori zor biziaren guztizkoaren %6 inguru da. Zenbateko hori gutxitzen joango da, eragiketa biziak amortizatzen doazen heinean, eurotan egindako jaulkipenak Espainiako merkatuaren bidez bideratuko baitira.

Altxorraren dibisetako zorraren txanponetan (lehen swaps zirenak) yen izeneko bonuak dira nagusi, jarraian dolarrak daude, eta gero librak eta franko suitzarrak; gaiei dagokienez, gai negoziagarriek osatutako segmentua nabarmendu behar da: eurobonuak eta Epe Ertainerako Oharrak, maileguetako partaidetza urriagoa izaki. Epe laburrerako gaiak, adibidez paper komertziala eta dibisa anitzeko Kredituen Linea, funtsak behar diren egoeretarako gordetzen dira.